Een geboren en getogen Rotterdammer(t), dat ben ik! In het dagenlijkleven werk ik bij de overheid voor een toezicht en handhavende partij. Mijn motivatie om aan deze tocht mee te doen is in willekeurige volgorde het team, een persoonlijke challenge (zowel fysiek als psychisch), de ervaring en het doel waarvoor wij dit gaan doen. Het doel is mijn zwakte. Naast het Sophia Kinderziekenhuis is de Stichting Ronald McDonald Huis Sophia Rotterdam een doel wat mij aan het hart gaat. Ik wil graag helpen om een gezin een veilige plek te gunnen waarbij ten eerste ouders bij hun zieke kind(eren) kunnen zijn én het gezin even gewoon samen kan zijn. Rust en veiligheid, oftewel een veilige haven bieden voor het gezin. 

Peter
14 januari 1972
Rotterdammer

Socials:
Facebook

Ik kijk uit naar het hele proces van het project: plannen maken, voorbereiding, de tocht en acclimatisatie bij thuiskomst. Ik hoop dat wij in de voorbereidings- en acclimatisatiefase ook met de gezinnen uit het Huis samen kunnen zijn, met hen praten en iets leuks doen. Deze gezinsleden ook betrekken bij onze tocht. En dan tijdens onze reis deze betrokkenheid vasthouden en met hen communiceren. Onze unieke tocht en ervaringen met hen en de zieke kinderen delen. Hoe gaaf zou het zijn wanneer wij tijdens de tocht bezoek krijgen van dolfijnen, walvissen of zeeschildpadden en dit via (live)beelden met hun kunnen delen?

Het gaat pittig worden. Dat staat buiten kijf! Maar dat is juist de uitdaging. Uiteraard niet zonder onze kernwaarden; Veiligheid, Vriendschap en Genieten. Deze staan in deze volgorde als een huis. Boven alles de veiligheid voor ons als team!